Abe Kobo
Bir doktorun oğlu olarak, Japonya'da doğan Abe Kobo, İkinci Dünya Savaşı'nın dünyayı kasıp kavurduğu dönemde tıp eğitimi aldı. Öğrenim gördüğü yıllarda edebiyata ve felsefeye merak saldı. Özellikle Adgar Ellan Poe, Samuel Backett, Fyodor Dostoyevski, Nietzche ve Jaspers'ın edebiyatını inceledi. 1948 yılında ilk hikaye kitabını yayınladıktan sonra doktorluğu bırakarak serbest yazar olarak Tokyo'da yaşamayı sürdürdü. Abe'nin ilk önemli yapıtı 1950 yılında Kırmızı Tırtıllar adıyla yayınlandı. Ardından Duvar- Bay S. Kuruma'nın Cürmü çıktı. Her iki kitap da varoluş felsefesinden etkilenerek ve Kafka'yı anımsatan canlandırma yöntemlerini kullanmıştır.

Kobo Abe'nin gerçeği doğrudan yansıtmaktan kaçan, kendi başına değerlendirildiğinde sığ denebilecek bilimsel dili ve yergiye eşlik eden hayali bir canlandırma arayışı 1951'den sonra değişmiştir. Asalak ve Bir Şairin Yaşamı adlı kitaplardan anlaşıldığı üzere Abe, 1950'lilerin ilk yıllarından itibaren yaptığı toplumsal eleştirilerle anılmaya başlamıştır.

1962'de Kumlara Gömülü Kadın adlı romanı Kobo Abe'ye dünyaca tanınan yazar olma fırsatını da sağlamıştır. Görülmez güçlerle yönetilen, ruhsuz kapitalist toplumda yaşama karşı duyulan güvensizliği romanına konu alan yazar, insan benliğinin koruma çabalarını simgesel bir üslupla ama gerçeğe bağlı kalarak anlatmıştır. Yanıp Giden Harita adlı romanında ise büyük bir kentte insanın yalnızlaşmasını ve mutlak mutsuzluğu anlatır.

Simgelerin çok yoğun şekilde kullanıldığı ve anlaşılması zor düz yazılarına karşın Kobo Abe'nin oyunları son derece basit bir dille yazılmıştır. Tekelci kapitalist toplumun çarpıklıklarının yansıtıldığı Tektip, Köle Avı ve Kitahama'nın Ruhları adlı oyunları da bulunan Abe Kobo, 22 Ocak 1993'te yaşamını yitirmiştir.

Eserleri
Roman ve Öykü: Yolun Sonundaki Direk (Ovarişi miçi-no, 1948), Kırmızı Tırtıllar (Akai Mayu, 1950), Duvar- Bay S. Karuma'nın Cürmü (Kabe-S. Karuma-şi no hanzai, 1951), Asalak (Çinyuşa, 1951), Bir Şairin Yaşamı (Şijin no şogai 1951), Hayvanlar Eve Çeker (Kemonotaçi kokyo o mezasu, 1957), Dördüncü Buzul Arası Çağı (Daiyon Kampyoki,1959), Kumlara Gömülü Kadın (Suna no onno, 1962), Öbürünün Yüzü (Tanin no kao, 1964), Kutu Adam (Hako-otoko, 1973)
Oyunları: Tektip (Seifuku,1955), Köle Avı (Doreigari, 1958), Kitahama'nın Ruhları (Yurei va koko ni iro), Sen de Suçlusun (Omae nimo tsumi ga aru, 1965), Dostlar (Tomodaçi,1967), Enomoto Buyo (1967), Ağaç Olan Adam (Bo ni natta otoko, 1969)